Η απώλεια οδηγεί σε νέους δρόμους…

old-map-and-compass-1024x576Οι δυσκολίες είναι ευκαιρίες για καλύτερα πράγματα
είναι σκαλοπάτια για υψηλότερη εμπειρία.
Ίσως κάποια μέρα να είσαι ευγνώμων για κάποια προσωρινή αποτυχία
σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση.
Όταν μια πόρτα κλείνει, πάντα μια άλλη ανοίγει,
όπως το θέλει ο φυσικός νόμος, για να ισορροπήσει.
                                                                                Brian Adams

Έρχεται απ΄το πουθενά από το παρελθόν κάποιος εκεί που λες τελείωσαν όλα και εκεί συνειδητοποιείς πόσο τελικά σε επηρεάζει η παρουσια του έστω και αν δεν ήταν ποτέ «δικός σου».
Ναι η απώλεια είναι από τα χειρότερα συναισθήματα γιατί νιώθεις ότι χάνεται ένα μέρος του εαυτού σου.
Απώλειες υπάρχουν πολλων ειδών. Απώλεια χωρισμού, απώλεια θανάτου. Η χειρότεερη όμως είναι η απώλεια ενδιαφέροντος για οτιδήποτα αφορά την επιθυμία για ζωή, η παραίτηση απο οτιδήποτα προηγουμένως σου έδινε χαρά. Ο ενδοτισμός σε μια κατάσταση που δεν μας αρέσει .
Η απώλεια γεννά αισθήματα αποτυχίας, μελαγχολίας , αναδρομή του παρελθόντος.
Γιατί; Γιατί αφήνουμε το χρόνο να περνάει απο μπροστά μας χωρίς να κάνουμε κάτι. Απλώς μας προσπερνάει, δοσμένοι εμεις σε μια καθημερινότητα που μας κουράζει και σε πράγματα τα οποία δεν μας αρέσουν αλλά τα ανεχόμαστε. Εμεις πρέπει να τραβήξουμε το σχοινί της ζωής μας , εμεις να ορίσουμε την μοίρα μας. Τα πράγματα έρχονται σε ένα σημείο και πρέπει να προσδιορίσουμε σε μια χρονική στιγμή της ζωής μας, που ίσως αποτελεί ενα μεταβατικό στάδιο, σε ποια κατεύθυνση επιθυμούμε να διαβούμε. Τι ζωή επιθυμούμε;
Όλα αυτά τα αισθήματα πάντα υπήρχαν μέσα μας αλλά ποτέ δεν τα βγάλαμε στην επιφάνεια. Γιατί; Γιατί όσο τετριμμενο και να είναι μόνο όταν χαθεί κάτι μέσα μας ξεκινάμε να ζούμε και να αναζητάμε αιτίες. Γιατί το ένα, γιατί το άλλο και γενικά γιατί αυτή η κατάσταση.
Ευκαιρίες πάντα υπάρχουν , όμως θα πρέπει να μάθουμε να βγαίνουμε από το συνηθισμένο και το ασφαλές για να ζήσουμε και να είμαστε ευτιχισμένοι. Η ευτυχία είναι δική μας και βασίζεται κατα κύριο λόγο σε μας.
Ρίσκο, μια τόσο μικρή λέξη όμως τόσο σημαντική για μετέπειτα εξέλιξη ζωής. Πρέπει να ρισκάρουμε, να ζούμε έστω και αν κτυπήσουμε. Κτυπήσαμε; Θα ξανασηκωθούμε, μόνο έτσι ζούμε αληθινά.

ΚΑΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΣΕ ΕΜΑΣ. ΕΜΕΙΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΠΙΘΥΜΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ.

Μ.Γ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *